ماه شعبان همیشه بوی امید می‌دهد؛ ماهی که در آن درهای رحمت گسترده‌تر می‌شود و دل‌ها به نور اهل‌بیت روشن‌تر. در میان همه‌ی روزهای پربرکت این ماه، نیمه‌ی شعبان جایگاهی ویژه دارد؛ شبی که جهان با ولادت منجی موعود، حضرت ولی‌عصر (عج)، نفسی تازه کشید.

در این ماه، هر دعا رنگی از انتظار دارد و هر ذکر، قدمی به‌سوی روشنایی. نیمه‌ی شعبان یادآور این حقیقت است که جهان، هرچقدر هم در تاریکی فرو رود، باز هم وعده‌ی نور پابرجاست. ولادت امام زمان (عج) نه فقط یک واقعه‌ی تاریخی، بلکه تجدید عهدی است با امید، عدالت و آینده‌ای که در آن ظلم جایی ندارد.

شعبان، ماهی است برای تازه کردن دل‌ها؛ برای نزدیک شدن به حقیقت انتظار؛ برای اینکه یادمان نرود هنوز کسی هست که آمدنش، جهان را به آرامش خواهد رساند.