منتشر شده در ۲۷ تیر ۱۳۹۷
Print Friendly, PDF & Email

شرح حدیث عنوان بصری – قسمت هفدهم

«اقسام توسل به ساحت اولیای دین (علیهم السّلام)»

توسل ظاهری: این نحوه از توسل، در قالب شعایر مذهبی بوده و به صورت برپایی روضه‌های هفتگی، عزاداری، و شرکت در مجالس غم یا سرور اهل بیت (علیهم السّلام) و ذکر فضایل و معارف ایشان و بیان ستم‌های دشمنان ایشان جلوه گر می‌شود. زیارت قبور و مشاهد مشرّفه اهل بیت (علیهم السّلام) با حالت تواضع نیز ازجملهٔ این توسّل‌ها است.
امام صادق (علیه السّلام) در این باره می‌فرماید: «نَفَس المهموم لنا المغموم لظلمنا تسبیح و همّه لامرنا عباده.»
تنفّس انسانی که برای ما ناراحت است و به جهت ظلم به ما غمناک می‌شود تسبیح و همتش برای [اطاعت از]امر ما عبادت است.
«من قال فینا بیت شعر بنی اللّه تعالی له بیتا فی الجنه.»
کسی که دربارهٔ ما یک بیت شعر بگوید، خداوند برای او خانه ای در بهشت بنا می‌کند.
آنچه در این نوع توسّل‌ها باید ملاحظه نمود آن است که اولاً باید از افراط و تفریط در آن پرهیز کرد و به گونه ای برنامه‌ریزی نمود که به وظایف دیگر و واجبات انسان لطمه‌ای وارد نشود.

در شرح احوال امام خمینی (رحمه اللّه) آورده‌اند: در پانزده سال اقامت ایشان در نجف، زیارت امیرمؤمنان (علیه السّلام) را ترک نکردند، امّا در اوج ارادت قلبی به ائمه (علیهم السّلام) خطاب به سعدون شاکر، رئیس وقت سازمان امنیت عراق فرموده بود:من از آن سیّدهایی نیستم که زیارت، وظیفه‌ام را از یاد ببرد.

زیاده روی و افراط در گریه‌های بلند نیز در طولانی مدت، عوارض جسمی خاصی بر جسم و اعصاب سالک بر جای می‌گذارد که لازم است مورد توجه قرار گیردالبته در توسّل به اهل بیت (علیهم السّلام)، مداومت و استمرار در خاکساری به ایشان، مطلوب و ثمربخش است. پس لازم است برنامهٔ توسل سالک به اهل بیت (علیهم السّلام) به گونه ای باشد که همواره وی را در ارتباط با آنان قرار دهد.

مطالب مرتبط

دیدگاه های کاربران