منتشر شده در ۳۰ تیر ۱۳۹۷
Print Friendly, PDF & Email

شرح حدیث عنوان بصری – قسمت بیستم

«همراهی با استاد و دلایل آن»

برای بارور شدن استعدادهای نهفتهٔ انسانی و تجلّی اسمای جمالی و جلالی حضرت حق سبحانه در آیینهٔ وجود انسان، بسترها و زمینه‌های مناسبی نیاز است تا ظرف وجودی او، قابلیت دریافت فیوضات را از عالم غیب، به دست آورد. یکی از عواملی که این بستر و زمینه را در سالک ایجاد می‌کند، وجود افراد پاک طینتی است که حجاب‌های ظلمانی و نورانی از چهرهٔ فطرت ایشان زدوده شده‌است.

چنین انسان‌هایی می‌توانند دیگران را برای خروج از ظلمت طبیعت راهنمایی کرده و چگونگی سیر در عالم ملکوت را به سالک بیاموزند.

امام سجاد (علیه السّلام) می‌فرماید:
«هلک من لیس له حکیم یرشده.» کسی که حکیمی نداشته باشد که او را ارشاد کند، هلاک می‌شود.

پس باید شخص حکیم و آگاه به واقعیات و راه رسیدن به حقایق و موانع آن، خودش رشد کرده باشد و راه را پیموده و از موانع آن آگاهی داشته باشد تا انسان را از هلاکت نجات دهد و قطعاً چنین کسی غیر از خود ائمه (علیهم السّلام) می‌باشد، چون ایشان، امام و رهبر رشدیافتگان می‌باشند و آن حکیم هم باید در پرتو تعالیم نورانی ایشان، به حکمت و رشد رسیده باشد تا بتواند دیگران را به حکمت و رشد برساند.

به کوی عشق مَنِهْ بی‌دلیلِ راه، قدم
که گم شد آن که در این ره به رهبری نرسید

مطالب مرتبط

دیدگاه های کاربران